غزل
په دې ټولې کې چـــــې روان شې تر زندانه ورځې
Abdul Bari Jahaniاوښکو ته مه ورښــــــیه لاری تر ګریــوانـــه ورځې
قا صده لاره مــــــې پــیـــدا کړه مــنـــت مـــه بــاروه
هره ناره چـی نـــــن وهــــــمــه تــــر جـــانـــانه ورځې
ما دکلیم له کـــــوره را وړله دنــیــل خیــــا لـــونــــه
اوس می په طـــــور کي هر آواز تر لامکا نه ورځې
دلته سا حـــــل دی دسپو ســــندري مـــه شــرنـګوه
څوک لـــیــونې په توره شپه کې تر تو پانه ورځــې
دي بلـــبــلا نو دصیاد سره خـــــپــــلــوې کــــړی ده
نه یې قاصد نه یې ټولګې تر ګلستا نه ور ځـــــې
دلته سندرو په قفس کي پـــیـــونــــــدونه کـــــړي
دا وزر وچی خدای خبر چه تـر بو ستا نه ورځــــې
ماویل زه به پا څوم پــــه چیــغــــو چــیغــو مــــړې
دلته ژوندې پر خپلو پــښو تر ګورستانه ورځــې
نه یې نومونه په ربات نـــــه پـــه منزل کښې آشـنـا
یو څو دسیوری غوندې پلونه تر کاروانه بــه ځې
داسرافیل په ږغ به پاڅی دا کــــاڼـــه غـــــــوږونه
چي دقیامت ناري له مځکي تر آسمانـــــه ورځـې
دجهانی سره کیســــــې دلمـــبــــــو مـــــه یــــــادوه
چي دپتنګ وزر لــــرې تـــر شــــبستانــه ور ځــــې