غزل

په دې ټولې کې چې روان شې تر زندانه ورځې

Abdul Bari Jahani

اوښکو ته مه ورښیه لاری تر ګریوانه ورځې

قا صده لاره مې پیدا کړه منت مه باروه

هره ناره چی نن وهمه تر جانانه ورځې

ما دکلیم له کوره را وړله دنیل خیا لونه

اوس می په طور کي هر آواز تر لامکا نه ورځې

دلته سا حل دی دسپو سندري مه شرنګوه

څوک لیونې په توره شپه کې تر تو پانه ورځې

دي بلبلا نو دصیاد سره خپلوې کړی ده

نه یې قاصد نه  یې ټولګې تر ګلستا نه ور ځې

دلته سندرو په قفس کي پیوندونه کړي

دا وزر وچی خدای خبر چه تر بو ستا نه ورځې

ماویل زه به پا څوم په چیغو چیغو مړې

دلته ژوندې پر خپلو پښو تر ګورستانه ورځې

نه یې نومونه په ربات نه په منزل کښې آشنا

یو څو دسیوری غوندې پلونه تر کاروانه به ځې

داسرافیل په ږغ به پاڅی دا کاڼه غوږونه

چي دقیامت ناري له مځکي تر آسمانه ورځې

دجهانی سره کیسې دلمبو مه یادوه

چي دپتنګ وزر لرې تر شبستانه ور ځې