په صدف کښ دخل

چې اسمان يې مخ پټ کړې په سحاب ؤ

خداۍ و ما ته ښکاره کړ هغه نمر بيا

چې رقيب را ته تړلۍ په زنځير ؤ

خپل حبيب را باندې پرانت هغه ور بيا

په وصال يې منت بار اوسه رحمانه

په صدف کښۍ دخل نشته د ګوهر بيا