غزل

پښتـــــون سیده دشــــرق نامداره           ددیــــن او عــــلم دکــــور ســــــرداره

Gul Pacha Ulfat

تلــلی وې چیــــرې دڅـــه دپــــــاره              دچـــــاله غمـــــــه وې ناکـــــــــراره

توره تیاره وه مړه اولسونه

راپاڅول تا ویده قومونه

چیرته چې لاړې ته رهنما شوې                 دحق دلارې صحیح پیشواشــــوی

رهبر دعلم او دمعنی شــــــوې                    ړندو دپـاره دلاس امســـا شـــــوې

راوړه دنیاته تا پيغامونه

نوي فکرونه  ښه ښه خویونه

ستا په ښودنه ویښ انسانان شول                  تازه باغونه بیا دعرفان شــــول

مشهور دنیا کې ستا شاګردان شول        روښان فکرونه ستا په بیان شول

ستا له مشعله  رڼا شوه زړونه

ډک ؤ خکمت نه ستا تعلیمونه

ټوله دنیا کې وګــرځیـــــدلــــې                په شرق او غرب کې نه ځـائـیدلــې

چې په مــنبــــــر به ودریـــدلـــــې                 له هر چا پورته  ښـکاره کیدلــــې

له تا سره وو ډیر تا ثیرونه

درته حیران وو ډیر عالمونه

دنیــــا رڼا شــــوه ستا له تنــویــره         جهان خبردی ستا لــه تـــــا ثـــــیــــــره

حق سر اوچت کړ ستا له تقـــریــــره          ستـــا لـــه تحـــریره  ستا له ضمیره

وښورول تا غا فل  فکرونه

څومره خواږه ؤ ستا بیانونه