غزل

پښتون سیده دشرق نامداره           ددین او علم دکور سرداره

Gul Pacha Ulfat

تللی وې چیرې دڅه دپاره              دچاله غمه وې ناکراره

توره تیاره وه مړه اولسونه

راپاڅول تا ویده قومونه

چیرته چې لاړې ته رهنما شوې                 دحق دلارې صحیح پیشواشوی

رهبر دعلم او دمعنی شوې                    ړندو دپاره دلاس امسا شوې

راوړه دنیاته تا پيغامونه

نوي فکرونه  ښه ښه خویونه

ستا په ښودنه ویښ انسانان شول                  تازه باغونه بیا دعرفان شول

مشهور دنیا کې ستا شاګردان شول        روښان فکرونه ستا په بیان شول

ستا له مشعله  رڼا شوه زړونه

ډک ؤ خکمت نه ستا تعلیمونه

ټوله دنیا کې وګرځیدلې                په شرق او غرب کې نه ځائیدلې

چې په منبر به ودریدلې                 له هر چا پورته  ښکاره کیدلې

له تا سره وو ډیر تا ثیرونه

درته حیران وو ډیر عالمونه

دنیا رڼا شوه ستا له تنویره         جهان خبردی ستا له تا ثیره

حق سر اوچت کړ ستا له تقریره          ستا له تحریره  ستا له ضمیره

وښورول تا غا فل  فکرونه

څومره خواږه ؤ ستا بیانونه