غزل
پښتـــــون سیده دشــــرق نامداره ددیــــن او عــــلم دکــــور ســــــرداره
Gul Pacha Ulfatتلــلی وې چیــــرې دڅـــه دپــــــاره دچـــــاله غمـــــــه وې ناکـــــــــراره
توره تیاره وه مړه اولسونه
راپاڅول تا ویده قومونه
چیرته چې لاړې ته رهنما شوې دحق دلارې صحیح پیشواشــــوی
رهبر دعلم او دمعنی شــــــوې ړندو دپـاره دلاس امســـا شـــــوې
راوړه دنیاته تا پيغامونه
نوي فکرونه ښه ښه خویونه
ستا په ښودنه ویښ انسانان شول تازه باغونه بیا دعرفان شــــول
مشهور دنیا کې ستا شاګردان شول روښان فکرونه ستا په بیان شول
ستا له مشعله رڼا شوه زړونه
ډک ؤ خکمت نه ستا تعلیمونه
ټوله دنیا کې وګــرځیـــــدلــــې په شرق او غرب کې نه ځـائـیدلــې
چې په مــنبــــــر به ودریـــدلـــــې له هر چا پورته ښـکاره کیدلــــې
له تا سره وو ډیر تا ثیرونه
درته حیران وو ډیر عالمونه
دنیــــا رڼا شــــوه ستا له تنــویــره جهان خبردی ستا لــه تـــــا ثـــــیــــــره
حق سر اوچت کړ ستا له تقـــریــــره ستـــا لـــه تحـــریره ستا له ضمیره
وښورول تا غا فل فکرونه
څومره خواږه ؤ ستا بیانونه