غزل
راغی پسرلی بیا به وطـــــن ګل و ګلــــــزار شــــي
Gul Pacha Ulfatبیا به په وطن کې دبلبلـــو چــــغـــــهــــار شــــــــي
دوه خواږه یاران به بیا طواف ددې ګلشن کوي
جوړ به په وربل باندې دســرو ګلـــــو قطار شي
ډکه به لمنه دصحـــرا لـــــــه زیــــــړو ګلـــــو وي
بیا به شنه شالون غرو رغو بانـــدې اوارشـــــــي
کډې به باریږي داوښانو غــــــرغـــــــړې بــــه وي
رنګ په رنګ ټیکري به بیا ښکاره په دغه لار شي
وايي به شپانه دشوق سندرې بیا دغرو په ســــر
وچ سپیره ډاګونه به رنګین او لاله زار شــــــــي
جوړ به په هر ځای کې بیا دلو بو میدا نونه شي
بیا به له مستې نه شرو شور جګ دآبشارشــــي
ئې خوږې سندرې به له شو قه لوی واړه وایـــي
پاڼې به رپیږي غــــږ به پورتــــه دچنـــــــارشـــــي
ښکلی به په ګلو پسې ځي دباغ په لوري بیـــــــا
ناز به دخوبانو ټول په برخـــــــه دملیـــــــارشــــــي
زړوکې به ګرمي او حرارت پیدا دمینـــې شـــــــي
څاڅکی دخولو به طراوت دمـــخ دیــــــار شــــــي
تاک به شي سر سبز نوی کیف به بیا پیدا کا ندي
ځو ړند به سرونه دغنچو بیا په خمـــــــــار شــــــي
یو ځای به بلبله شي که خدای کا ندي له ګل سره
ښه وږمه دګلو به پخــــپله ښـــــــه ریبـــــار شـــــي