شمعې هم زما په شانې انتظار کړ

شمعې هم زما په شانې انتظار کړ

د سحر د تبسم نه يې سر ځار کړ

د قدرت ستم زغمه چې لوی استاذ دی

په ژړا يې د طفلانو لا بسيار کړ

په يو وار يې همه راز د گلشن ووې

يو ځل و خندېده گل ځان يې وزگار کړ

يو او بل ته خندني شي چې گل راشي

هم ددې بې خبرۍ نوم يې گلزار کړ

سپک فطرتي دې له عشقه کنار گرځي

د درياب چپو خسڼی په کنار کړ

شي غذا د محبت له حوادثو

ولې چا که طبيعت ورته نهار کړ

حيف چې قدر د ځوانۍ خو ځواني کاندي

ما کمسنه ستا ځوانۍ ته انتظار کړ

په اصول د اشنايۍ هله خبر شوم

چې څو ځل مې ناقابل د يارۍ يار کړ

لادې شونډې هم لمدې په ميو نه وې

حمزه! ځان دې وچ په وچه پرهېزگار کړ