غزل

ستــــا ټـــــول کارونــــه خــدایږو دي برای نــام غــونـــدې

Gul Pacha Ulfat

رامـــعلــــومیـــــږي ستــا فکرونه راتـــه خـــــام غونــــدې

هغــــه کارکــــړې چــــــې ساده ګان ورباندې ژر غولیږي

دقـــام خـــــادم نـــــه یـــې دنــورویـــې  غــــلام غـــونــــدې

ریـــــا او ظــــلم ارتجـــاع ســــــــــره دښـــمــــن یـــــمــــه زه

له ډیــــر نـــــاکامــه درته  کــړمـــــه احتـــــرام غــــونــــدې

رښتیــــا رښتــــیـا به وایــم زه که هر څه پيښ شــي راتــــه

اخر بــــه کړم  دټـــولـــو خلـــکو درتــه پــــام غـــــونـــــدې

زمــــانــــه ډیــــــره شـــــوه هـــوښــــیاره تــــه لا ئې هغـسې

تر څـــو به موږ تــــه پرتـــې وائې  دسـرســـام غــــونـــــدې

پــــه ټــــول عالم دسپین سبــــا شپــــه شــــوه دټولو سحر

پــه تــــا راځي نوی تیاره  اوســـدمـــــاښــــام غــــونــــدې

څـــه چــــې مرغان وو ټول ازاد شوه قفسونه شـــوه مــات

ستـــا ببـــر سر او څڼې ښـــکاري راتـــــه دام غـــــونـــــدې

دپڼو غــــل  خلـکو دمخه کـړ چـــــې غـــــلا ونــــــکــــــړي

اودس ئې نه ؤ پـــــه لمـانځه کې شو امــــام غــــــونـــــدې

داسې لمـــونځونــه دې ډیرکړي  دي دخلــــکو مخ کـــــې

نیسې روژې  خــــو روژه ماتې وي حـــــــرام غـــونـــــــدې

څــــادر دې سپین لکه سبا دی په خپل سر خــــورکـــــړی

مــــخ دې چې ګورم راته ښکاري تور ماښام غـــــونــــدې

ډیر دې غلط کړه تـــوره  شپــه دې لــــکــــه ورځ وښــــوده

په نیمــه پــوه شه دابیــــــان دی نــــــاتمـــــام غـــــونــــدې