ستا و راتگ چې د اضدادو نه ميرڅۍ لاړې

ستا و راتگ چې د اضدادو نه ميرڅۍ لاړې

دعقل او عشق هغه جنبې او دښمنۍ لاړې

ستا نه په تور د مينې لاړ نه شي تر عمره اشنا

څه شي زما که په ژړا ژړا ککۍ لاړې

ستا د ښکلا په بلنديو کې نظر لا څه و

چې د همت د سر نه هم ورته خولۍ لاړې

فيض د ديدن مې وچو شونډو د ارمان ته يووړ

زړه ته چې بېرته زما اوښکې لېونۍ لاړې

په پسرلي کې په هر خوا دغه نعرې اورم

چې دې طرف، هغه طرف، لاړې هوسۍ لاړې

د لېونو د اسوېلو و برکت، که څه وو؟

هغه صحرا ده، خو کوم خوا يې بړبوکۍ لاړې

ښکليه چې تا د خپل حمزه سره وفا ونه کړه

ځکه هر لور ته دې نعرې د بې پتۍ لاړې