غزل
څنګه دعا ته پورته کیږې داخیرن لاسونه
Abdul Bari Jahaniدادګناه په تار پیلې کر غیړن لاسونه
کلونه کیږې دړندو وګړوښار ته ورځې
دملا ئکو په جامو کې مختو رن لا سونه
نن به شهیدی جنډی چاته وینې وینې ژاړې
تر خپل کمیس چې مو راوزی د د ښمن لاسونه
تر هدیرو به جنازی په اوښکو څوک چلوې
چې تر ژوندیو غاړو تاودې دکفن لاسونه
موږ یې په تمه توری شپې دځوانې سپینې کړلې
نن پر هغه کوثر پیره دې اهریمن لاسونه
اوس دیارانو له مستیه نه لړزیږې مځکه
غوڅ کړې غورځې پر میدان دانجمن لاسونه
نور له پردیسو شونډو مه غواړی زخمې سندری
چې یې تر ستونې غځولې زنکد ن لاسونه
دی قتلګاه ته هره ورځ راځې پری کړی ژبې
هغه قاتل دی څوک یې نه ږدې پر لمن لاسونه
نور له منګیو سره سری منګولې نه راوزې
اوس له تڼاکو سره ژاړې دوطن لاسونه
پښې تر منزله جهانې لا رسیدلې نه وې
چې په تیارو سول تر ستر ګو قبر کن لا سونه