غزل
څومره ښکلي معلومیږي دوطن غــرونه رغـــونه
Gul Pacha Ulfatسپینې تورې وریځې ونم دلته هلته غرونه غرونه
داڅه کیف او څه مستي ده په مستۍ راغله رودونه
راپیدانوي مرغان شـــول اورم نــــوي ســرودونـــه
داتڼ دپاره زاڼو قطار جـــــوړ کړ پــــه هواکـــــې
ښځې نر یو ځای ګډیږي دویساک په تما شا کې
په اسان کې ډزې کیـــږي لویــــه ورا لویه ښـــادي ده
بوډۍ ټال دی اچــــولـــــې بیـــــا دلوبــــــو تیــــاري ده
سرې او شنې لیکې ښکا ریږي دا تابلو دپسرلي ده
که هر چاته ښکاره کړی فلـک خپـــــله دورنــــګي ده
غړوسکه غړوسکه وریځې وینم داسمان غیږ کې ګډیږي
که په سپینو مخـــــو بانـــدې وربلونه تور ښـــــکاریـــــږي
دبهــــار بادونــــو راوړل سحر باغ ته پیغامونـــه
ونـــو واچــــــول په غـــاړه دګلانــــو امیــــلونــــــه
له مستۍ په نڅا راغلې وړې څانګې لوی ښاخونه
دسحر ما ښام ګـــــډا کــې شوي یو دبل هارونـــــه
څه ښادي ده پدې باغ کې راته ووایــــه مالیــــاره
ونو بوټو په سر کړي شنه شالونه څــــــه دپــــاره
کال شو نوی موسم بل شـــو په ګلونو بهار راغـــــی
دســــرو ګلو هار په غـــــاړه دبلبــــلو قطـــار راغـــی
داغ دمینې په زړه باندې ښایسته لا له زار راغی
دبهار وږمو سره بیا مستي راغله سینګار راغی
اسمان بل شو ځمکه بله هوا بله معلومیــــږي
جـــــلوه بلـــــــه نغمه بله مینا بله معلــــومیږي
دګل پاڼو کې سور اور دی چې بلبل کړي فریادونه
که دګل بوټي ته وایـــــــې دخپل سوي زړه حالونــه
همدغه سوی نغمې دي دبهـــار ارمغانـــــونــــــه
څوک غزلې ورته وايي څـــوک دعشق حکایتونه
چې هیڅ کله نــــه زړیـــــــږي دبلبلــــو تـــــــرانــــه ده
چې هر چاته ښه ښکاریږي دښایسته ګلو غنچه ده