غزل

هغه زړه چې خدای روښان کا جام د جم شي

Rahman Baba

هغه زړه چې خدای روښان کا جام د جم شي

په دا جام کې ورښکاره تمام عالم شي

په آدم کې د حيوانه خويونه شته دی

بيا هاله يې آدم بوله چې آدم شي

چې خويونه د چارپايو په کې نه وي

سړي هوښ په سړي هله مسلم شي

چې اغوستی يې لباس وي د پاکانو

دناپاکو چارې کاندي خو به گرم شي

که هر څو لذيذ طعام وي مزه نه کا

چې يوه ذره نمک يې زيات و کم شي

ښادي هر چرې د غم په اندازه وي

دهغو به څه ښادي وي چې يې غم شي

هر چې خپله رضا پاسلي و قضا ته

که هر څو په ځان ناخوښ وي خوښ خرم شي

عاشقي چې تر کماله ورسېږي

د خپل يار له لاسه زخم يې مرهم شي

که په ځان باندې قدم کېږدې رحمانه!

نُه فلکه به دې لاندې تر قدم شي