هسې يمه ياره ستا په غم تازه

هسې يمه ياره ستا په غم تازه

لکه وي هره گياه په نم تازه

سترگې وخورم که يې کړم له نمه وچې

که مې کېږي په ژړا صنم تازه

زه به څه کړم د چا چارې بې له ياره

هر سړی په خپله ساه، په دم تازه

راستوي يونوی غم زېری د وصل

رغوي د زړه پرهر مرهم تازه

که دې زړه له غمه وچوي دلگير مه شه

کاتبان که په چول قلم تازه

ښايسته ياران گلونه دي رحمانه!

بېلتانه کړه اکثر مړاوي کم تازه