غزل
يا دا ستا چشم آبرو وينم په خواب کې
Rahman Babaيا دا ستا چشم آبرو وينم په خواب کې
يا مستان دي ويده شوي په محراب کې
يا په جام کې ستا دمخ عکس ليده شي
يا خورشيد دی تجلی کا په حباب کې
يا تر خط لاندې غوټۍ ستا د خولو دي
يا کوکب دی راډوب شوی په سحاب کې
يا دې زلفې په مخ دواړه راخورې کړې
يا سنبل دي گنجلک د اور په تاب کې
يا دې زلفو په مخ توره تاريکي کړه
يا خو تندر ځان څرگند کړ په آفتاب کې
يا دا ستا مژگان زما په خاذر ښخ دي
يا سيخونه دي پټ شوي په کباب کې
يا خو ستا له غمه غرق زما صورت دی
يا خسڼی دی جاورځي په گرداب کې
چې ديار د مخ کاته له ميانه ووځي
د رحمان به څه عزت وي په حساب کې