زه به تا نه رڼا اخلم ته له مانه

یوه شپه به کړو په دوو شمعو روښانه

موږ چې دواړه ښکلو د یو بل سترګې

حال به نه وایې له ستوریو ډک اسمانه

لکه مړاوی ګل مې ورو، ورو زړه غوړیږي

داوبو په څېر دا څوک ده را روانه

دا جهان او هغه بل  جهان یې خوار شي

څوک دې نه شي بې ایمانه بې جانان

دفرهاد او د مجنون کیسه زړه شوه *

نوې مینه رسېدلې تر کاروانه

*دور مجنون ګذشت . . . . دفارسي د یوبیت اثر