غزل
زه لـــکـــه پـــرخــه په لویدلو کې چا نه ولیدم
Abdul Bari Jahaniلـــکــــه نـــســیـم په تیریدلو کې چا نه ولیدم
دګل په غـیږ کې مې یوه شپه په قسمت لیکلې
لـــکـــه شــبــنـــم پــــه الـــو تلو کې چا نه ولیدم
پټ له پانوسه مې رنګین کړل دسا قې لاسونه
کـــرار کـــــرار پـــــه سـوځیدلو کې چا نه ولیدم
نـــــه دشــــاعـــــر نـــه دبورا سترګو ته ونڅیدم
دغـــرونــــو ګــل وم غوړیدلو کې چا نه ولیدم
نــــه تـــــر وربــل نه تر ګریوانه نه ترشونډو لاړم
پــــر اشـــیـــانــــه پــــه رژیــدلو کې چا نه ولیدم
خـــواږه خــوبــــونه دځوانۍ لکه څیلۍ تیریدل
دخـــیــــال مـــاڼـــــی وم نړیدلو کې چا نه ولیدم
لـــکــــه نـــفــــس چــه دعمرونو له محبسه وزې
دزولـــنـــــوپـــــه مــــا تــــولـــو کې چا نه ولیدم
لـــکـــه بیړی ګوګل مې ډک له فر يا دونو وړمه
شـــپــــه دتــــوپان وه ډوبیدلو کې چا نه ولیدم
دحــــق نــــاری مـــــې لـــــه زندانه تر یزدانه تللې
دافـــســانـــــو پــــه جــــوړولــو کې چا نه ولیدم
دجهانې په شان مې شپې کړې دیارانو سپینې
پــــه تــــــورو ورځـــــو ژړیـدلو کې چا نه ولیدم