غزل

زه لـــکـــه پـــرخــه په لویدلو کې چا نه ولیدم

Abdul Bari Jahani

لـــکــــه نـــســیـم په تیریدلو کې چا نه ولیدم

دګل په غـیږ کې مې یوه شپه په قسمت لیکلې

لـــکـــه شــبــنـــم پــــه الـــو تلو کې چا نه ولیدم

پټ له پانوسه مې رنګین کړل دسا قې لاسونه

کـــرار کـــــرار پـــــه سـوځیدلو کې چا نه ولیدم

نـــــه دشــــاعـــــر نـــه دبورا سترګو ته ونڅیدم

دغـــرونــــو ګــل وم  غوړیدلو کې چا نه ولیدم

نــــه تـــــر وربــل نه تر ګریوانه نه ترشونډو لاړم

پــــر اشـــیـــانــــه پــــه رژیــدلو کې چا نه ولیدم

خـــواږه خــوبــــونه دځوانۍ لکه څیلۍ تیریدل

دخـــیــــال مـــاڼـــــی وم نړیدلو کې چا نه ولیدم

لـــکــــه نـــفــــس چــه دعمرونو له محبسه وزې

دزولـــنـــــوپـــــه مــــا تــــولـــو کې چا نه ولیدم

لـــکـــه بیړی ګوګل مې ډک له فر يا دونو وړمه

شـــپــــه دتــــوپان وه ډوبیدلو کې چا نه ولیدم

دحــــق نــــاری مـــــې لـــــه زندانه تر یزدانه تللې

دافـــســانـــــو پــــه جــــوړولــو کې چا نه ولیدم

دجهانې په شان مې شپې کړې دیارانو سپینې

پــــه تــــــورو ورځـــــو ژړیـدلو کې چا نه ولیدم