زرزري پڼې په پښو

د سپوږمۍ د پلوشو

شپه پسته مسته راتله

په ادا په کرشمو

نه غپا مپا د سپو

نه آواز ؤ د پيشو

د فطرت ماشوم ويده

په للو للو للو

خوبولي کاينات

په نغمو په الاهو

وه کراره کراري

غږ آرام ؤ د څپو

نسيم غلى را روان

له درو له سردرو

د سپوږمۍ ناسته مرغۍ

په چنار او په ناجو

ونې ونې په رکوع

څانګې څانګې په سجدو

لټېدلى ؤ سُرور

د ګلپاڼو له وږمو

ؤ فطرت نشه نشه

د قرآن په زمزمو

د ګرمۍ په لاس کې جام

د جنت د شنو اوبو

ډک منګي وو د شبنم

د غاټولو جينکو

رپول د نور وزر

په لکونو پرښتو

په ابهام کې پټ الهام

د ښکلا د فلسفو

ملاېيکې مېملنې

د ګلونو د غونچو

زه راوستى ومه خيال

له ماشومو کوټنو

ربه ته يې کړې رښتيا

دا مې خيال د آيينو

22-اسد-1391 کابل د روژې مبارکې 24 ورځ