Portrait of Khushal Khan Khattak
Portrait of Khushal Khan Khattak. Centiplus · Creative Commons; see source page · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · National

Khushal Khan Khattak

خوشحال خان خټک

Poet, writer, chieftain, and warrior, and a major figure in Pashto literature and a forceful voice for Afghan unity.

Life and work

Introduction

Khushal Khan Khattak was a seventeenth-century poet, writer, tribal leader, and warrior. His life encompassed service to the Mughal court, imprisonment, resistance, and a sustained call for Pashtun unity.

In poetry and prose, Khushal wrote about love, ethics, medicine, hunting, politics, and courage. His vast literary legacy helped establish Pashto as a complete intellectual and literary language.

The most wide-ranging author in classical Pashto literature and one of the principal founders of Pashtun national thought.

Recorded works

Poems

څلوريزه

هغه چې لمونځ نه کا که دې خپل پلار دی

هغه چې لمونځ نه کا که دې خپل پلار دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

هغه مزری نه دی هغه کغتار دی

هغه مزری نه دی هغه کغتار دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

هندو چې بت و ته هسې نسکور دی

هندو چې بت و ته هسې نسکور دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

هنر جوهر راوړه د لويۍ ستوری

هنر جوهر راوړه د لويۍ ستوری

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

هنرچې نه لري که مې پسر دی

هنرچې نه لري که مې پسر دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

يار د خوشال دی خوشال د يار دی

يار د خوشال دی خوشال د يار دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

يار که څه يار وي له ځوانه زړو ښه دی

يار که څه يار وي له ځوانه زړو ښه دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

باز مې د شپږو تر منځ اووم دی

باز مې د شپږو تر منځ اووم دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

يو تور بورا دی يو تور جعل دی

يو تور بورا دی يو تور جعل دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

يو لوی تر غرونو فکر راپېښ دی

يو لوی تر غرونو فکر راپېښ دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ابله هغه دی په ورځ چې چراغ کښېږدي

ابله هغه دی په ورځ چې چراغ کښېږدي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

اتش قبول کا گڼی چې قند شي

اتش قبول کا گڼی چې قند شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

احمق که هر څو دنيا دولت لري

احمق که هر څو دنيا دولت لري

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

اسپې اسونو وته ساتلی شي

اسپې اسونو وته ساتلی شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

اسمان چې هومره لويي رفعت لري

اسمان چې هومره لويي رفعت لري

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

اسمان روغ زړونه، نه دي پرېښي

اسمان روغ زړونه، نه دي پرېښي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

اصيل به شرم، حيا، وفا لري

اصيل به شرم، حيا، وفا لري

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

اور وړانده ته په تاو مفهوم شي

اور وړانده ته په تاو مفهوم شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

اوس له دېو ښځو کله مردم زېږي

اوس له دېو ښځو کله مردم زېږي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

اووه اسمانه يې ستوري

اووه اسمانه يې ستوري

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

اهل کېميا دی کېميا به څوک مومي

اهل کېميا دی کېميا به څوک مومي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

بادشاهان ښه دي په ځوانانو زر ښندي

بادشاهان ښه دي په ځوانانو زر ښندي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

بار د اوښانو په خرونو لېښ نه شي

بار د اوښانو په خرونو لېښ نه شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

باز په ديدن د تاوس وياړي

باز په ديدن د تاوس وياړي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

بازونه واړه بهادران دي

بازونه واړه بهادران دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

باڼه که هرڅو د سترگو زېب لري

باڼه که هرڅو د سترگو زېب لري

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

بخت د مغولو پښتانه، نه پرېږدي

بخت د مغولو پښتانه، نه پرېږدي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

بخت و دولت د سړي له ځانه وي

بخت و دولت د سړي له ځانه وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

بدخواه دې کوم دی چې دې په بدو وياړي

بدخواه دې کوم دی چې دې په بدو وياړي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

بد مخ نا حقه په زر پساله شي

بد مخ نا حقه په زر پساله شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

بدي په لاس واخلي چې گنهگار شي

بدي په لاس واخلي چې گنهگار شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

بدي له خپلو چې اواره نه شي

بدي له خپلو چې اواره نه شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

بته تل لامبي، اوبه تل مومي

بته تل لامبي، اوبه تل مومي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

بوی دې له نطفه د کبرو آز ځي

بوی دې له نطفه د کبرو آز ځي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

بې غمه خوب کا چې روغ په تن وي

بې غمه خوب کا چې روغ په تن وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

بيهاڼ د اسپو کله يکسان دي

بيهاڼ د اسپو کله يکسان دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

پرېږده پرې سترگې دوږيو ووځي

پرېږده پرې سترگې دوږيو ووځي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

پرې مې سلام دی جرگې چې پنډې شي

پرې مې سلام دی جرگې چې پنډې شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

پرې مې سلام دی هغه چې می خوري

پرې مې سلام دی هغه چې می خوري

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

پسرلی چې راشي يا پشکال شي

پسرلی چې راشي يا پشکال شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

پښتانه واړه لکه مارونه دي

پښتانه واړه لکه مارونه دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

پلار دخپل زويه په کار ډېر وياړي

پلار دخپل زويه په کار ډېر وياړي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

پلار مور که هر څو نېکو فرجام وي

پلار مور که هر څو نېکو فرجام وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

پنځه دې گوتې دي که يوه نه وي

پنځه دې گوتې دي که يوه نه وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

پند د نېکخواه دی خدای دی يې ښه لري

پند د نېکخواه دی خدای دی يې ښه لري

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

پند دې سودمند دی که څوک يې ونغوږي

پند دې سودمند دی که څوک يې ونغوږي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

پونډه په اور کې گونه گونه شي

پونډه په اور کې گونه گونه شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

په باغ په راغ کې کرل هر څه شي

په باغ په راغ کې کرل هر څه شي

Khushal Khan Khattak

Books and editions

Bibliography