Portrait of Khushal Khan Khattak
Portrait of Khushal Khan Khattak. Centiplus · Creative Commons; see source page · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · National

Khushal Khan Khattak

خوشحال خان خټک

Poet, writer, chieftain, and warrior, and a major figure in Pashto literature and a forceful voice for Afghan unity.

Life and work

Introduction

Khushal Khan Khattak was a seventeenth-century poet, writer, tribal leader, and warrior. His life encompassed service to the Mughal court, imprisonment, resistance, and a sustained call for Pashtun unity.

In poetry and prose, Khushal wrote about love, ethics, medicine, hunting, politics, and courage. His vast literary legacy helped establish Pashto as a complete intellectual and literary language.

The most wide-ranging author in classical Pashto literature and one of the principal founders of Pashtun national thought.

Recorded works

Poems

غزل

مرد هغه چې همت‌ناک، برکت‌ناک

له عالمه سره خوږ په زیست و ژواک

Khushal Khan Khattak
رباعي

په توره هېڅوک لکه پښتون نشي

اصل په هر څه کې خپل ځان څرګند کا

Khushal Khan Khattak
غزل

په پښتو شعر چې ما علم بلند کړ

د خبرو ملک مې فتح په سمند کړ

Khushal Khan Khattak
غزل

زه خو شرابي یم، شیخه څه راسره جنګ کړې

برخې ازلي دي، کشکې ما د ځان په رنګ کړې

Khushal Khan Khattak
غزل

د سبا باده، ګذر په چمن بیا کړه

په چمن کې رنګارنګ ګلونه وا کړه

Khushal Khan Khattak
غزل

څو په باغ کې لا یو ګل د نوبهار شته

د بلبلو، د توتیانو پرې چغار شته

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مې وليده په سترگو ستا ښايست

چې مې وليده په سترگو ستا ښايست

Khushal Khan Khattak
غزل

چې د پلار په بد گوييه سر شي پوت

چې د پلار په بد گوييه سر شي پوت

Khushal Khan Khattak
غزل

د شوم سړي له کوره که اوبه وي د حيات

د شوم سړي له کوره که اوبه وي د حيات

Khushal Khan Khattak
غزل

ما چې نظر وکړو په ذرات په موجودات

ما چې نظر وکړو په ذرات په موجودات

Khushal Khan Khattak
غزل

که عطار د خپلو مښکو کا صفت

که عطار د خپلو مښکو کا صفت

Khushal Khan Khattak
غزل

چې بد نه کاندي خبيث

چې بد نه کاندي خبيث

Khushal Khan Khattak
غزل

يار مې بيا د کتو تور کا الغياث

يار مې بيا د کتو تور کا الغياث

Khushal Khan Khattak
غزل

چې صاحب نفر پرور نه وي هم هيڅ

چې صاحب نفر پرور نه وي هم هيڅ

Khushal Khan Khattak
غزل

کلک خراباتي يم له ما مه غواړه صلاح

کلک خراباتي يم له ما مه غواړه صلاح

Khushal Khan Khattak
غزل

ډېر عالم زما په ياد

ډېر عالم زما په ياد

Khushal Khan Khattak
غزل

سپی چې ولامبي په رود

سپی چې ولامبي په رود

Khushal Khan Khattak
غزل

عمر هر زمان رفتن کا لکه باد

عمر هر زمان رفتن کا لکه باد

Khushal Khan Khattak
غزل

ودې نه زېږي فرزند

ودې نه زېږي فرزند

Khushal Khan Khattak
غزل

نحس او سعد اووه ستوري

نحس او سعد اووه ستوري

Khushal Khan Khattak
غزل

هره گروه له خپله گروهه وي خوشنود

هره گروه له خپله گروهه وي خوشنود

Khushal Khan Khattak
غزل

د خوږو شونډو يې ډېر دی تلذذ

د خوږو شونډو يې ډېر دی تلذذ

Khushal Khan Khattak
غزل

تا غوندې به نه وي يوه ښکلې په دا دور

تا غوندې به نه وي يوه ښکلې په دا دور

Khushal Khan Khattak
غزل

په تازه عاشقي مهر کوه مهر

په تازه عاشقي مهر کوه مهر

Khushal Khan Khattak
غزل

ته چې مخ په آيينه کړې برابر

ته چې مخ په آيينه کړې برابر

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مرغونه د اسمان ساتي دا کار

چې مرغونه د اسمان ساتي دا کار

Khushal Khan Khattak
غزل

څه سړی، څه يې تدبير

څه سړی، څه يې تدبير

Khushal Khan Khattak
غزل

تر اوو پېړيو پورې

تر اوو پېړيو پورې

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مکې لره څوک درومي په خره سور

چې مکې لره څوک درومي په خره سور

Khushal Khan Khattak
غزل

خپل پردي راته په خوله وايي زر زر

خپل پردي راته په خوله وايي زر زر

Khushal Khan Khattak
غزل

د غريق اوبه چې پاس واوړي تر سر

د غريق اوبه چې پاس واوړي تر سر

Khushal Khan Khattak
غزل

د دولت لمن نيوه نه شي په زور

د دولت لمن نيوه نه شي په زور

Khushal Khan Khattak
غزل

زه ژوليده تر يم که مجنون ژوليده تر

زه ژوليده تر يم که مجنون ژوليده تر

Khushal Khan Khattak
غزل

راشه گوره د بهرام د نفاق چر

راشه گوره د بهرام د نفاق چر

Khushal Khan Khattak
غزل

راشه مه کوره ډېر جور

راشه مه کوره ډېر جور

Khushal Khan Khattak
غزل

شپه يې وينځه بي بي نور

شپه يې وينځه بي بي نور

Khushal Khan Khattak
غزل

عشق تر ځوانه نه زوړ لا کا زر نسکور

عشق تر ځوانه نه زوړ لا کا زر نسکور

Khushal Khan Khattak
غزل

که دې زلفې نه وای تار تار

که دې زلفې نه وای تار تار

Khushal Khan Khattak
غزل

که په خوله راسره جنگ کا هغه يار

که په خوله راسره جنگ کا هغه يار

Khushal Khan Khattak
غزل

که مسجد گورې، که دير

که مسجد گورې، که دير

Khushal Khan Khattak
غزل

لکه کار لري نظر

لکه کار لري نظر

Khushal Khan Khattak
غزل

لېوني سره به څه کړې نور تدبير

لېوني سره به څه کړې نور تدبير

Khushal Khan Khattak
غزل

مرد به نه شي په گفتار

مرد به نه شي په گفتار

Khushal Khan Khattak
غزل

نه مې لاس رسي په يار

نه مې لاس رسي په يار

Khushal Khan Khattak
غزل

ننگيالي قبلوي گور

ننگيالي قبلوي گور

Khushal Khan Khattak
غزل

نه د ما د هنر شته څوک طلبگار

نه د ما د هنر شته څوک طلبگار

Khushal Khan Khattak
غزل

چې د سوات د سيمې خاورې خوشال بوی کړې

چې د سوات د سيمې خاورې خوشال بوی کړې

Khushal Khan Khattak
غزل

ولې په کوڅه د هغه يار تکړې گذر

ولې په کوڅه د هغه يار تکړې گذر

Khushal Khan Khattak

Books and editions

Bibliography