Portrait of Khushal Khan Khattak
Portrait of Khushal Khan Khattak. Centiplus · Creative Commons; see source page · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · National

Khushal Khan Khattak

خوشحال خان خټک

Poet, writer, chieftain, and warrior, and a major figure in Pashto literature and a forceful voice for Afghan unity.

Life and work

Introduction

Khushal Khan Khattak was a seventeenth-century poet, writer, tribal leader, and warrior. His life encompassed service to the Mughal court, imprisonment, resistance, and a sustained call for Pashtun unity.

In poetry and prose, Khushal wrote about love, ethics, medicine, hunting, politics, and courage. His vast literary legacy helped establish Pashto as a complete intellectual and literary language.

The most wide-ranging author in classical Pashto literature and one of the principal founders of Pashtun national thought.

Recorded works

Poems

غزل

دریغه دریغه خپلې مورې

دریغه دریغه خپلې مورې

Khushal Khan Khattak
غزل

راشه وگوره نن دا طراز زما

راشه وگوره نن دا طراز زما

Khushal Khan Khattak
غزل

زمانې له ښو یارانو نه مهجور کړم

زمانې له ښو یارانو نه مهجور کړم

Khushal Khan Khattak
غزل

زه خو شرابي یم، شیخه څه راسره جنګ کړې

زه خو شرابي یم، شیخه څه راسره جنګ کړې

Khushal Khan Khattak
غزل

زه مداح د هيچا نه يم بې د کښليو

زه مداح د هيچا نه يم بې د کښليو

Khushal Khan Khattak
غزل

زه چې تل هومره ناسازې د عالم وړم

زه چې تل هومره ناسازې د عالم وړم

Khushal Khan Khattak
غزل

زه چې هسې په تعجيل او په شتاب ځم

زه چې هسې په تعجيل او په شتاب ځم

Khushal Khan Khattak
شعر

صورت ګر چې ښه صورت په ديوال سازکا

صورت ګر چې ښه صورت په ديوال سازکا

Khushal Khan Khattak
غزل

عارف سړی هغه دی، چې يې شناخت وشو د ځان

عارف سړی هغه دی، چې يې شناخت وشو د ځان

Khushal Khan Khattak
غزل

عجايب سينګار يې وکړ بيا بلا کا

عجايب سينګار يې وکړ بيا بلا کا

Khushal Khan Khattak
غزل

عرفان د محمد ص

دخداې عرفان مې وشو په عرفان دمحمد

Khushal Khan Khattak
غزل

فيل اندامې

اوس غوږ باسه وماته مخ يې تور دي د دودامو

Khushal Khan Khattak
غزل

كه زه نه واى تا به ځان لره بلل څوك

كه زه نه واى تا به ځان لره بلل څوك

Khushal Khan Khattak
غزل

لاله در موسم بهار بود

لاله در موسم بهار بود

Khushal Khan Khattak
غزل

لکه غشي لره بويه تير انداز

لکه غشي لره بويه تير انداز

Khushal Khan Khattak
غزل

ما خوب لیده په خدایږوچې زه ته سره پخلا یو

ما خوب لیده په خدایږوچې زه ته سره پخلا یو

Khushal Khan Khattak
غزل

ما د ښكليو ننداره كړه ، زاهد ننگ كړ

ما د ښكليو ننداره كړه ، زاهد ننگ كړ

Khushal Khan Khattak
غزل

ما شراب خوړلي نه ، په حد واهه شم

ما شراب خوړلي نه ، په حد واهه شم

Khushal Khan Khattak
غزل

مرد هغه چې همت ناک، برکت ناک

مرد هغه چې همت ناک، برکت ناک

Khushal Khan Khattak
غزل

نو بهارو می معشوقه و جام است اینجا

نو بهارو می معشوقه و جام است اینجا

Khushal Khan Khattak
غزل

نیمه شپه مې په پالنګ راغله دلبره

نیمه شپه مې په پالنګ راغله دلبره

Khushal Khan Khattak
غزل

يو د بل نه زده کوي د دنيا دودې

يو د بل نه زده کوي د دنيا دودې

Khushal Khan Khattak
غزل

چې د زلفو ځنځېرونه ښکاروې

چې د زلفو ځنځېرونه ښکاروې

Khushal Khan Khattak
غزل

که اغزي وي ستا له لاسه

که اغزي وي ستا له لاسه

Khushal Khan Khattak

Books and editions

Bibliography