دښمن

dUxmánduṣ̌mə́nDukhmondoṣ̌mánduś̱ẖmandux̌man/dux.man//duʂ.man/

نور لیکدودونهدُښمَن

دښمننومنارینه

enemy, foe, adversary, opponent

ماناوې

  1. enemy, foe, adversary
  2. enemy, opponent, adversary, rival
  3. enemy, foe
  4. enemy
  5. foe
  6. rival
  7. adversary
  8. or duḵ́ẖman (E). An adversary, an enemy, a foe. duḵ́ẖmanān. دښمني duś̱ẖmanī or duḵ́ẖmanī. Enmity, hostility, hatred, detestation. دښمني کول duś̱ẖmanī or duḵ́ẖmanī kawul, verb. trans. To act hostile to, to show hatred or enmity towards

پښتو تعریفونه

  1. دشمن، مېرڅی، غليم، بدخواه، دښنو، خصم، دَ دوست ضد
  2. دښن، دشمن، ميرڅی، دښنو، غليم، دښنه، بدخواه، خصم، د دوس ضد؛ هر شی چې د يوه بل شي لپاره يا هر سړی چې د يوه بل سړي د ګټو يا د ژوند لپاره خطر پېښ کړي (د غريزې له تقاضا څخه پرته ) دهغه د ښمن ګڼل کېږي
  3. دښن، دشمن، ميرځی، دښو، غليم، دښنه، بدخواه، خصم
  4. تربګن٬ غلیم٬ ضد ئې دوست دی (نوم )
  5. مېرڅيړغلیم، بدخواه، دښنو، خصم

بڼې

جمع
دښمنانduṣ̌manā́nئِيaʿī
alt-plural
دښمنduṣ̌mə́n
مفرد
دښمنdux̌man
مغیره مفرد
دښمنdux̌man
مغیره جمع
دښمنانوdux̌manâno
singular vocative
دښمنهdux̌mana
plural vocative
دښمنانوdux̌manâno
ژباړې (7)
انګرېزي
hostile
الماني
Feind m. · Feind (der) · Feind · feind · Rivale · zwistig · hinterhältig · ntzweit · Gegenspieler · Gegner · Totschläger · Widersacher
فرانسوي
ennemi (m.) cf. دوښمن. · ennemi. cf. دوښمن
هالنډي
vijand
ناروېژي
fiende · uvenn
فارسي
خصم (ج) دښمنان (مو) دښمنه (ج) دښمنان [ مېر څمن -ر] · خصم
روسي
враг, неприятель, противник.

د کلمې رېښه: Borrowed from Classical Persian دشمن (dušman).