ږمنځ
GmundzGUmúndzẓ̌mənjGa-manzzẓ̌mәnjǵmënź/ʐm̩əŋd͡z//ɡəˈmənz//ʒm̩əŋd͡z/
نور لیکدودونهګمنځ، ګمنز
ږمنځنومښځینه
comb
ماناوې
- comb
پښتو تعریفونه
- يو قسم غاښ لرونکې آله چې وېښتۀ پرې ږمنځولی (سمولی) شي، ږومنځ، منګځ، جمع ږمنځې
- ږمونځ، ګنځ، غمنځ، يوه غاښې لرونکې آله ده چې ښځې او نارينه خپل د سرنامنظمه ورېښتان په شانه کوي: زړه مې له غيرته په ګوګل دننه دود شي - ږمنځ چې دې بې پامه وهي ګوتې په کاکل (ح. م.)
- ږمونځ، يوه غاښې لرونکې آله ده چې د سر ويښتان پرې شانه کو.
- اله ده، چي د سر وېښتیان په ږمنځه وي .
- دسر د وېښتیانو دږمنځولو اله ( اسم اله)
بڼې
- جمع
- ږمنځيžmə́nji
- مفرد
- ږمنځǵmënź
- مغیره مفرد
- ږمنځېǵmënźe
- مغیره جمع
- ږمنځوǵmënźo
- singular vocative
- ږمنځېǵmënźe
- plural vocative
- ږمنځوǵmënźo
ژباړې (5)
- انګرېزي
- teazel · teazle
- الماني
- Kamm m. · Kamm (der) · Kamm
- فرانسوي
- peigne (m.). · peigne
- فارسي
- شانه (ج) ږمنځی
- روسي
- гребень · расчёска.
مترادفات
د کلمې رېښه: Generally derived from Proto-Indo-European *peḱ- (“to pluck”), but the exact pathway from that root is controversial. * Matasović derives this from an extension of an n-stem (Proto-Indo-European *pḱḗn) which would become Proto-Iranian *fšā́, from Proto-Indo-Iranian *pćā́. This derivation is compatible with an immediate proto-form *fšanačiH (ESIJa) or *fšančiH (Morgenstierne). * Cheung rejects any zero-grade root formation and sets up a proto-form *pašána-čiH.