اودرېدل

oodredúludredə́l

اودرېدلفعل

to stop (non-causative, ie. to come to a stop), to stand

ماناوې

  1. to stop (non-causative, ie. to come to a stop), to stand
ژباړې (2)
فرانسوي
cf. درېدل.
فارسي
ایستاده شدن . اشتقاق:- حال :- اودریږی . ماضی :-و اودرېد . استقبال:- و به اودریږی . امر :- و اودریږه .