شریعت

shariy'átshariyátšariʿátSharee-atšarɪςáts̱ẖarī-œat

نور لیکدودونهشريعتشَريعَت

شریعتنومنارینه

religious law, Islamic law, Sharia

ماناوې

  1. religious law, Islamic law, Sharia
  2. Islamic law, divine law
  3. Islamic law
  4. religious law
  5. divine law
  6. decisional law
  7. (from شرع) The laws of Muḥammad
  8. Law, equity, justice
  9. shari'a

پښتو تعریفونه

  1. شرع، د قران او سنت اسلامي دستور اوقانون
  2. سنت، مذهب، ايين؛ د اسلام يا بل هراسماني دين ګرده اخلاقي، اقتصادي او حقوقي مقرارت، هغه ديني چارې چې لوی څښتن د پيغمبر په خوله وخپلو بندګانو ته داجرا لپاره ټاکلی وي يعنې (قولونه، اعمال او احکام ) چې خواص او عوام ټول په کې شريک دي؛ عملي شريعت (فق) : فرعي شريعت: هغه اصول چې د عمل په څرنګوالي اړه لري؛ اعتقادي شريعت (کلام) : اصلي شريعت: هغه اصول چې د عقېدې په څرنګوالي اړه مومي؛ د شريعت څلور ستر اصله : دلوی څښتن تعالی کتاب (قران کريم)، درسول قول او فعل (حديث) اجماع او قياس ؛ (همدرانګه و. شرع)
  3. شريعه، سنت، مذهب ايين؛ د اسلام يا بل هر اسماني دين ګرده اخلاقي، اقتصادي او حقوق مقررات، دين او ملت، ګودر
  4. ګؤدر، د اوبو څښلو ځای، لو واله/ وياله، لار، دين، آيين، قانون.

بڼې

جمع
شریعتونهs̱ẖarī-œatūnah

ترکیبونه

  • شریعت کولs̱ẖarī-œat kawul

    To administer justice. 2. To prefer a claim before a judge

ژباړې (4)
الماني
Scharia f., islamisches Rechtssystem · Scharia (die) · islamisches Rechtssystem
فرانسوي
charia (f.) · loi (f.) religieuse (musulmane) · loi (f.) divine. · chari'a · loi religieuse (musulmane) · loi divine · charia
هالنډي
wet
روسي
شرع ~ а) решать по шариату · судить по шариату · б) вчинять иск по шариату.

د کلمې رېښه: Arabic Borrowed from Classical Persian شَرِیعَت (šarī'at), from Arabic شَرِيعَة (šarīʕa).

شريعتخاص نوم

Shariat

ماناوې

  1. Shariat

نورې ماناوې

  1. شريعه
  2. عام. تع. شريعت د هغو قواعدو دمجموعې څخه عبارت دی چې قدرت او سلطې دهغې په متابعت امر کړی دی او داددې لپاره چې بشري ټولنيز نظام وساتل شي
  3. دين او ملت
  4. ګودر، چړ
  5. معلومه لار، په سيند کې د پورې وتو لار
  6. (لغ) ګودر (ګُدر)، چړ، معلومه لار. (اصط) د خدای لار، يعني په عقيدو، عبادتونو او معاملاتو کي د کړو (امر) او نه کړو (نهي) د هغو حکمونو مجموعه، چي د لوی خدای او د هغه د رښتيني رسول له خوا د بنده‌ګانو او اُمتيانو د ښېګڼو له‌پاره ټاکل سوي دي. په سلوک کي شريعت لومړی مزل دئ. (شريعت) کلمه په اصطلاحي معنا د دېوان ( ) بيت کي راغلې ده.