ترکیب

ماناوې

1. combination, composition, compound, formula
2. compilation
3. compound
4. phrase, combination of words; collocation
5. synthesis
6. composition, combination
7. (inf. II of رکب), Form, fashion, mechanism, make, cement, composition
8. composition, combination, form, fashion, mechanism, make, cement, composition

پښتو تعریفونه

1. ساخت، جوړونه
2. طريقه
3. چل، فرېب، جمع ترکيبونه
4. ګډ، هغه څو شيان چې سره ګډ شوي وي. په خاص ډول د لغاتو اوډنه؛ لکه: لغوي ترکيب، نحوي ترکيب او.... که. د ګازونو، مايعاتو او جامدو شيانو هغه ډول يو ځای کېدو ته وايي چې يو تازه او نوی جسم ترې جوړ شي او له ګډو شويو عناصرو سره ډېر توپير ولري لکه اوبه چې د اکسېجن او هايډروجن له ترکيب څخه - چې دواړه ګازونه دي - جوړې شوې دي يا مالګه چې له کلورين او سوډيم نه ترکيب ده. په ترکيب کې د اجزاء تناسب تل ثابت وي او دا اجزاء ډول ډول ځانګړنې لري او ميخانيکي طريقې د هغوی د بېلولو لپاره کفايت نه کوي (د مخلوط خلاف). من. هغه عمليه چې د عناصرو تر منځ مناسبات او د هغوی وضعيتونه راښکاره کوي او په دې ډول سره تحليل…

بڼې

جمع

ترکيبونهtarkībūnah

ترکیبونه

• ترکیب کولtarkīb kawul

  To form, to fashion, to organize