واجب

ماناوې

1. necessary, binding, incumbent, obligatory (Arabic and religious/Islamic)
2. obligatory, compulsory; necessary
3. worthy, fitting
4. debt, obligation
5. religious prescription
6. lessential, necessary, Worthy
7. essential, worthy, obligatory, meet
8. essential, necessary
9. worthy
10. indispensable, essential
11. compulsory, compelling, obligatory, binding, faithful, mandatory
12. obligatory
13. (past part. of وجب) Necessary, incumbent, obligatory, expedient, proper, worthy, fit, meet, convenient, just, reasonable

پښتو تعریفونه

1. ضروري، چې کول ئې لازمي پکار وي، هغه عبادت چې کول ئې ضروري وي او نۀ کول ئې ګناه لازميږي، وتر واجب.
2. لازم، حتمي، ضروري چې کول يې لازمي وي، هغه عبادت چې کول يې ضروري وي او په نه کولو يې ګناه لازمېږي
3. لازم، حتمی، ضروري.
4. حتمي، ضروري، لازمي. په فلسفي او عرفاني اصطلاح واجب هغه څه ته ويل کيږي، چي عدم ئې ممتنع يي يا ئې عدم امکان و نه لري. د ممتنع ضد. واجب، په اسلامي شريعت کي هر هغه څه ته وايي، چي کول ئې حتمي او ضروري دي. فاعل ئې د ثواب او پرېښوونکی ئې د جزا مستحق ګڼل کيږي. د واجب په مقابل کي حرام دي، چي کول ئې په شرعه کي ناجايز بلل کيږي. وتلی عرفاني نظريه‌پرداز شېخ عزيز الدين نسفي (۶۳۰- ۷۰۰ه.ق.) د واجب، ممتنع او ممکن عرفاني- فلسفي اصطلاحات په نسبتاً ساده او اسانو ټکو کي داسي بيانيي: «واجب هغه وجود دئ، چي هيڅکله له منځه نه ځي، عدم يا نېست کېدل ئې ګرسره ناممکن دي. ممتنع هغه نېست کېدل يا له منځه تلل دي، چي بيا هيڅ…

بڼې

plural-noun

واجباتwāǰibā́t

مؤنث

واجبهwā-jibaʿh

ترکیبونه

• واجب کولwā-jib kawul

  To render or make necessary, incumbent, obligatory, etc