آداب د عورتې د مېړه د زيست روزگار کې

وصيت د مرتضی دی

چې راوي يې مرتضی دی

چې دی ناوې په کور راشي

نصيحت دې ورته دا شي

په اول هفته عزيزه

دا دې نه خوري پنځه څيزه

يو تر يو سېب بله سر که ده

يو گشنيز بل گندنه ده

پنځم څيز ډوډۍ سپوره

چې رحم سوړ کا ای روره

له فرزنده شي مايوسه

حمل نه اخلي عروسه

که په کور کې زوړ بوريا وي

ښه تر شنډې ښځې لا وي

په کار نه ده ښځه شنډه

که د وازدو لري گنډه

د جماع په کار ده جانه

لکه نوش ده ښځه ځوانه

د زړې صحبت زحمت دی

د مار وښ ددې صحبت دی

چې د څوارلسو تېرېږي

ښځه شلو ته رسېږي

په دا منځ لکه نبات ده

نبات څه آب حيات ده

چې بي بي پنجاه ساله شي

نور د کور په حواله شي

چې تر دېرشو کالو ورشي

نبات نه ده نور شکر شي

ترڅلوېښتو چې تېرېږي

نور د گوړو په نرخ کېږي

خصمانه دې د اولاد کا

ننداره دې دداماد کا

هسې رنگ دې سپين سرتوب کا

چې نور که گنده آشوب کا

چې سپين سر پرېوځي و تاته

ته موله کړه په کې ماته

په جماع سره تن سپک شي

بد و سواس له دله ورک شي

په جماع عقل زياتېږي

حرارت د تن کمېږي

د سېري تر گرم سېره

ښځه به کونډه ډېره