ای عشقه! ځار چې تا راله چشمان راکړي دي

ای عشقه! ځار چې تا راله چشمان راکړي دي

خود خاک د خپل قدم ښکلي جانان راکړي دي

اشنا دې بې نياز وي د ښايست په هوا مست

پاک رب چې اسوېلي لکه طوفان راکړي دي

هر کاڼي د تهمت راته گوهر دی د مراد

دا گران غمونه يار څنگه ارزان راکړي دي

ستا يو ديدن و نورو رنگينو ته کړمه کور

کاته يې د تصور غوندې حيران راکړي دي

حمزه د يار بشر مې اوسه گل پېغمبري

داغونه چې يې ماله د هجران راکړي دي