معاصر · غزل
امیر حمزه شینواری
Hamza Shinwari
د پښتو د غزل بابا؛ شاعر، ډرامهلیکونکی او صوفي چې کلاسیک غزل یې معاصر پښتني احساس ته راوړ.
ژوند او اثر
پېژندنه
امیر حمزه خان شینواری، چې حمزه بابا بلل کېږي، شاعر، لیکوال، ډرامهلیکونکی او صوفي و. هغه د پښتو کلاسیک او معاصر ادب تر منځ د پله په توګه پېژندل کېږي.
حمزه بابا د غزل فارسي او اردو دودونه د پښتو له ژبې، پښتونولۍ او خیبري تجربې سره یوځای کړل. د ده ادبي کار لسګونه کتابونه او د راډیو سلګونه ډرامې رانغاړي.
د «پښتو غزل بابا»؛ هغه شاعر چې پښتو غزل ته یې نوی معاصر بیان ورکړ.
ثبت شوي اثار
شعرونه
تندی د ساقي تریو، تشې کاسې شوې
ناسویو پتنګانو، ډیوې مړې شوې، ځئ چې ځو
پرېږده چې لوظونه د دروغو دې رښتیا کړم
ته راته سبا سبا کوه زه به بېګا کړم
تا چې سبا وکړو، سبا نه راځي
راشي په هر چا خو په ما نه راځي
ګوره چې خندا کوې په سترګو کې
کار د مسیحا کوې په سترګو کې
زما زړه دې وي داغدار ښه
ستا خالونه په رخسار ښه
یاره چې اسمان ته دې باڼه ګوري
سترګې دې زما په مخ کې څه ګوري
د ښایست یې سپین مخ ځنې اثر لاړ
ګویا ورځ په تېرېدو شوله چې نمر لاړ
خوب مې که هر څو له خراباته شي
خوب مې که هر څو له خراباته شي
ډېر چې په کوم زړه کې اميدونه پيدا کېږي
ډېر چې په کوم زړه کې اميدونه پيدا کېږي
نن دې ښکليه عجيبه غوندې نظر دی
نن دې ښکليه عجيبه غوندې نظر دی
هم دا يو صفت مې بس دی چې فياض يم
هم دا يو صفت مې بس دی چې فياض يم
هغه ښکلي به وانه وړي له پښتو نه
هغه ښکلي به وانه وړي له پښتو نه
باده ده چې را اوري که حجرې وې ميخانې شوې
باده ده چې را اوري که حجرې وې ميخانې شوې
سترگې دې شوې ښکته، ښکته پاتې د پيغامه پس
سترگې دې شوې ښکته، ښکته پاتې د پيغامه پس
بس نو هغه سم له امتحانه وواته
بس نو هغه سم له امتحانه وواته
تاته د هستۍ ښکاري مکان په آيينه کې
تاته د هستۍ ښکاري مکان په آيينه کې
لوړې ژورې مې په سترگو کې دي
لوړې ژورې مې په سترگو کې دي
د سکون له گله تللی د نگهت هغه چپه شوم
د سکون له گله تللی د نگهت هغه چپه شوم
تاته به ښه نه ښکاري چې زه وايم
تاته به ښه نه ښکاري چې زه وايم
نېغ يې تل گوزار وي څوک ترې څه ساتي
نېغ يې تل گوزار وي څوک ترې څه ساتي
نورو ته هغه لېونی ښکاريف
نورو ته هغه لېونی ښکاريف
که و درک د انسان گران چرته و
که و درک د انسان گران چرته و
اسو ايله دمينې ابتدا ته رسېدلی يم
اسو ايله دمينې ابتدا ته رسېدلی يم
عشقه واخله د هنر ځپلي راغله
عشقه واخله د هنر ځپلي راغله
نشته که هر څو د عشق تورزن ولټوې
نشته که هر څو د عشق تورزن ولټوې
گوټ د سرو شرابو دتوبې سره ضرور دی
گوټ د سرو شرابو دتوبې سره ضرور دی
مخ دې راڅرگند کړي سبا کېږي نه
مخ دې راڅرگند کړي سبا کېږي نه
دا د چا د مخ رڼا ده، مخامخ په آيينه کې
دا د چا د مخ رڼا ده، مخامخ په آيينه کې
دی ناز د هغه ښکلي په تکل د رنگينو
دی ناز د هغه ښکلي په تکل د رنگينو
نن چې رادرومي په موسېدو کې
نن چې رادرومي په موسېدو کې
بس بې له خپل ځان د بلې مرستې نه منکرې دي
بس بې له خپل ځان د بلې مرستې نه منکرې دي
هېڅ د مېن زړه نه بهر نشته چې به نه وي
هېڅ د مېن زړه نه بهر نشته چې به نه وي
بېرته نه ستنېږمه وران يم نارينه يم
بېرته نه ستنېږمه وران يم نارينه يم
وليکه قلمه يوغزل ښه جانانه
وليکه قلمه يوغزل ښه جانانه
چې په مزه غوندې خبرې کوم
چې په مزه غوندې خبرې کوم
د مېړنو غوندې خبرې کوم
د مېړنو غوندې خبرې کوم
چې ستا په لوري يې پرواز وکړو
چې ستا په لوري يې پرواز وکړو
ولې ښکلي سترگې داسې مړې پورته کوې
ولې ښکلي سترگې داسې مړې پورته کوې
کله چې اشنا کړې د کرم دروازه بېرته
کله چې اشنا کړې د کرم دروازه بېرته
چې د مستۍ نه دې په سترگو کې پړکېږي ډيوې
چې د مستۍ نه دې په سترگو کې پړکېږي ډيوې
شپه خو ده لا ډېره چې د ستوريو نه دي مړې ډيوې
شپه خو ده لا ډېره چې د ستوريو نه دي مړې ډيوې
هېڅ په دې خبر نه يم چې څه يمه
هېڅ په دې خبر نه يم چې څه يمه
سيند د مينې چړ دی خو واپس ولې راتلې
سيند د مينې چړ دی خو واپس ولې راتلې
ياد يې راپيښ چې نن زما په زړه شو
ياد يې راپيښ چې نن زما په زړه شو
سترگې دې ست راته کوي داشارو په ژبه
سترگې دې ست راته کوي داشارو په ژبه
احساس دناکامۍ که راته دام وغوړاوه
احساس دناکامۍ که راته دام وغوړاوه
چې هېڅ نه دی مقدر مآل زما
چې هېڅ نه دی مقدر مآل زما
خپل ځان چې په الفت کې راته تا غوندې ښکاره شو
خپل ځان چې په الفت کې راته تا غوندې ښکاره شو
کتابونه او نسخې