شعر
انجام
عبدالباري جهانيزه په هر نن کې د پرون د مرګي نخښه وینم
ما ته خبرې د سبا او سباوون مه کوه
زه له ازادو الوتلو بې نصیبه شولم
ما وزرماتي ته خبرې د ژوندون مه کوه
زما دروغجنو اسوېلیو ته چې و نه ژاړې
باور زما په فریادونو شواخون مه کوه
ما د صیاد له وېرې پرېښودل خپاره سیلونه
ما ته خبرې د ملګرو د بېلتون مه کوه
د زړه په خوښه د قسمت و دام ته ولوېدمه
لپې د مکر د هیلې او د افسون مه کوه
تازه د عقل له زندانه راوتلی یمه
را ته کیسې د هوښیارۍ د اپلتون مه کوه
ما چې له زړه څخه ارزو د سبا و شړله
را ته خواږه خواږه نکلونه د پرون مه کوه
ما په اغاز کې د انجام زڼي لیدل ژړېدم
ما ته فریاد د زمانې د اووښتون مه کوه
چې د ازل ساقي پیاله درته نسکوره کړله
بې ځایه تمه له کچکوله د ګردون مه کوه