هر څو هم کۀ هيڅ چل د ژوندون ماله نۀ راتۀ

د ژوند جنون مِ دا ؤ چه مرګ خواله نۀ راتۀ

بل هيچا پيژندے نۀ شوے زما د "بخت" کړمے

بدبخته په هيڅ چل زما تر خياله نۀ راتۀ

دا قام په کومه تلے ؤ د خپل تاريخ د کوره

لوئے قام ؤ خو د خپل مړى ژړا له نۀ راتۀ

مونږ ډډےته مودےاوشوےچۀ نۀ شو د غرمو نه

د خپل ديوالۀ سورے تر ديواله نۀ راتۀ

شائد زما حسونه پردى شوى ؤ زمانه

نن ستا د خولو بوئے ستا د دسماله نۀ راتۀ

شغلے مِ د شهيد زړګى د داغه پورته نۀ شوے

پيغام چه اديرے ته ستا د خاله نۀ راتۀ

تاريخ خو ما ته ستا په حقله بل څۀ وو وئيلى

پښتون خو به خپل کور ته چرے غلا له نۀ راتۀ

کۀ ډيره ورته ما د مستقبل سندره اووے

ماضي مِ نوکے چرخے کړے تر حاله نۀ راتۀ

دا ښه شوه چه تا سترګےڅۀ وئيلو ته کړےپورته

جواب راله راتۀ ولے بے سواله نۀ راتۀ

يخ پخ ؤ د سائل د هنرونو تصويرونه

چه سترګو له ئے تاؤ ستا د جماله نۀ راتۀ

٨/١١/٢٠٠٦