غزل

بیا می د لویو لارو لویی قافلې یادی شوې

محمد صدیق پسرلی

زړهُ می جرس شو،د خیال می مرحلې یادی شوې

د چا د زلفو په حلقو کی می نظر وو نښتی

راته د ګران وطن د غرونو سلسلې یادی شوې

سحر می ولیدل د لمر د پلوشو تارونه

راته د عشق هغه  نازکی مسُلې یادی شوې

چی د غروب نشتر  دورو  رګونه وپځییل

په شنو درو کی می د سرو وینوولې  یادی  شوې

چې په آرام بحر کی بیا د څپو شور ولګید

په غلغله کی می چوپ شوی غلغلې یادی شوې

د اباسین امواج چې یو د بل په څټ سپریدل

له ځان ځانۍ راته راپیښی معضلې یادی شوې

چې د برسات شیبو په ونو بوټو توی کړی اوښکی

د ناویسا مزدور په تنده می خولې یادی شوې