د محمد صدیق پسرلي انځور
محمد صدیق پسرلی. Pajhwok Afghan News · All rights reserved · د انځور سرچینه ↗ (په نوې کړکۍ کې پرانیستل کېږي)

معاصر · غزل او ازاد شعر

محمد صدیق پسرلی

Mohammad Siddiq Pasarlay

د معاصر پښتو غزل او شعر نامتو استاد چې شاعرۍ یې پر څو نسلونو ژور اغېز کړی دی.

ژوند او اثر

پېژندنه

محمد صدیق پسرلی په ۱۹۲۸ کال د غزني په قره باغ کې زېږېدلی و او د ماشومتوب په کلونو کې یې کورنۍ کندز ته کډه شوه.

هغه د معاصر پښتو غزل له سترو استادانو څخه شمېرل کېږي. پسرلي د ځوانو شاعرانو په روزنه او د پښتو ادبي بهیر په پیاوړتیا کې هم مهمه ونډه لرله. هغه په ۲۰۱۴ کال وفات شو.

د معاصر پښتو غزل یو ستر استاد او د نويو شاعرانو اغېزمن لارښود.

سرچینې

د پېژندنې سرچینې

ثبت شوي اثار

شعرونه

شعر

اواره

زه له ډېرې مودې وروسته

محمد صدیق پسرلی
غزل

ما چی وی ځوانی می په ستنه راتله

ستا په خورو شونډو چی پلمه راتله

محمد صدیق پسرلی
غزل

زړه له اميدونو لکه ډکه پيمانه غواړم

سترګی حسن بينی او دمينی خزانه غواړم

محمد صدیق پسرلی
غزل

قدم چی چير ته اخلم پل په پل دی يادوم

د سين غوندی غنګۍوهم او تل دی يادوم

محمد صدیق پسرلی
غزل

ای ، ا ی دژوند نشی له ښکلی تا که مه راځه

یا مسته کړه دنیا ، یا خو بیباکه مـــــــه راځـه

محمد صدیق پسرلی
غزل

بیا می د لویو لارو لویی قافلې یــــــــــــــــادی شوې

زړهُ می جرس شو،د خیال می مرحلې یـــادی شوې

محمد صدیق پسرلی
غزل

نه تنها زما دزړه غومبـــــری ســـــــــوځی

له شغلو یې دښایـــــست بــغوری سوځی

محمد صدیق پسرلی
غزل

ژوند يو تت، تياره ځنګل دى

چې انسان په كې وركېږي

محمد صدیق پسرلی
غزل

مينې درته وتړلم ستا د درګاه سيوری شوم

تور راپورې ښه شو اوس ايله د مطلب توری شوم

محمد صدیق پسرلی
غزل

ارمان مې دي چې کله به زۀ بيا درته غږيږم

د شپې غوندې په يوه ساه تر سبا درته غږيږم

محمد صدیق پسرلی
غزل

نه تنها زما د زړۀ غومبـــــرې ســـــــــوځي

له شغلو يې دښايـــــست بــغورې سوځي

محمد صدیق پسرلی
غزل

راشه او په زړۀ مې پلونه نوي د يادونو کړه

رګ رګ مې د نی غوندې لبريز له فريادونو کړه

محمد صدیق پسرلی
غزل

شنې لمنې – شنه ډاګونه

بېګني ورښت پريولې

محمد صدیق پسرلی
غزل

بيا دې درشل ته غلی غلی درځم

ستړی فرياد تر لاس نيولی درځم

محمد صدیق پسرلی
غزل

د مايوسۍ کره دې ورنشي د چا جنازه

چې ژوند يې اخلي يوه سا د بلې سا جنازه

محمد صدیق پسرلی
غزل

د حسن سپېلنی يم سرۀ مجمر ته به دريږم

د قبر شمه نه يم چې پټ سر ته به دريږم

محمد صدیق پسرلی
غزل

اوکه زړۀ مې چې تل تل له محفل څخه راباسي

مست سين شي خپلې پيڅې له ساحل څخه راباسي

محمد صدیق پسرلی
غزل

حسن دې خزان مه شه رنګ و بوی له ګله وړي

سر به دې حيران مين څنګه له درشله وړي

محمد صدیق پسرلی
غزل

د ښار له څنډې بيا ګرد لټېږي

يو د زرو دروزدى خونې نړېږي

محمد صدیق پسرلی
غزل

ستا د عشق له پاملرنې سور او تال د ترانې شوم

زندګي مې دې سر وخوري تاثر د افسانې شوم

محمد صدیق پسرلی
غزل

يو ځل بيا د حيا په پرخه رنګ ولمبوه

د شمې په خولو کې يی پتنګ ولمبوه

محمد صدیق پسرلی

کتابونه او نسخې

کتاب‌پېژندنه