بې رنگه بهار دی، وچ د زړه گلزار دی

بې رنگه بهار دی، وچ د زړه گلزار دی

ای د رسالت امامه تاته انتظار دی

راشه راشه راشه اوس څرگند په کليت کې شه

ای د رسالت روحه قالب د امامت کې شه

بې رنگه بهار دی

اوس بغير له تانه چرته خوند دپيمانې نشته

اوس هغه رونق ددې دنيا د ميخانې نشته

بې رنگه بهار دی

ستا چې د راتگ وې هغه ټولې شوې وعدې پوره

ته راښکاره نه شوېړ که شوې واړه نښانې پوره

بې رنگه بهار دی

شمع ستا دمخ چې په محفل کې د دنيا نشته

واړه پتنگان په انتظار سوځي رڼا نشته

بې رنگه بهار دی

راغله ستړي زړونه په ککو کې يې قرار ونيو

ستا ددين شوق مو د گرېوان ځنې ځمبار ونيو

بې رنگه بهار دی

گرد چې د سپوږۍ په مخ د ستورو بوږنېدل وينم

ستا دمخ په نمر پسې دواړو پسخېدل ونيم

بې رنگه بهار دی

موسک شه د حمزه د زړه په گل کې د چپيا په رنگ

يا خو په لېمه د بېنوا کې د خندا په رنگ