نظم
بوډۍ مينه
عبدالباري جهانيساقي مينه کي بلي پټي لمبې دي
خم ته راغلی يمه واخله پيالې دي
سينه کي وښورېدل بيده خيالونه
د بوډۍ ميني مستي زاړه يادونه
يوسه د عقل زنځير او زولنې دي
خم ته راغلی يمه واخله پيالې دي
سترګو کي ونڅېدل تېر حسابونه
لا مي بڅري ژاړي خپاره نظمونه
لا مي په وينو کي سته زاړه اورونه
لا لېونتوب ته خوځي ژوندي رګونه
لا مي په زړه کي ژوندۍ څو ترانې دي
خم ته راغلی يمه واخله پيالې دي
نن د کلونو تږي دلته اوبېږي
د زخمي هيلو پرهار پکښي رغېږي
نن د زاهد پر خونه د غم نارې دي
خم ته راغلی يمه واخله پيالې دي
زما لېونتوب ته پخوا جوړي پلمې دي
خم ته راغلی يمه واخله پيالې دي
څپې د وصل راځي هجر ډوبېږي
د عقل فکر زندان رانسکورېږي
ځکه مي کوچ راکړی ستا له جهانه
نن د حافظ په حکم توبه ماتېږي
د ګناهونو کاتب ستومانه کېږي
نور نصيحت ونه کړې شيخه نادانه
په ناپايانه سراب کي سرګردانه
ما د بقاء په کوثر کي اجارې دي
خم ته راغلی يمه واخله پيالې دي
تا د ابليس له وېري شپې کړلې سپيني
ما په مستۍ وچي کړې شيطاني ويني
زما د توکل په ميو ماتي توبې دي
خم ته راغلی يمه واخله پيالې دي
زه او ساقي د ازل ګناهکاران يو
موږ د قسمت په تقسيم سره خپلوان يو
ته د نصيب جنتي موږ جنتيان يو
ما جهاني منلي دا فيصلې دي
خم ته راغلی يمه واخله پيالې دي
تا د توبو په اوښکو سترګي کړې خوړيني