غزل
چې د زلفو ځنځېرونه ښکاروې
خوشحال خان خټکچې د زلفو ځنځېرونه ښکاروې
کوم د مینې لېوني هوښياروې
عاشقان دي قتل کړي دي بې تېغه
چاته توره د غمزې تیاروې
و کافر ته د مومن ازار ثواب دی
کافرګۍ یې ځکه ما ازاروې
را تر غاړې ستا د زلفو زنار نه دی
نور مې څه په کافرۍ اقراروې
په ملال، ملال کاته دې نور چا نه زده
خو هم ما زده، چې پرې ما بېماروې
ښکلی مخ دې د څراغ غوندې ښکاره کړه
عاشقان لکه پتنګ ترې ځاروې
په خندا، خندا راځه غاړه غړۍ شه
که خوشحال به له ژړا قراروې