شعر

چې پروچووچوللمو

پیر محمد کاروان

د غشو په تڼیو د کلمو ترمنځ لاړ شئ. د مانا د پرانیستلو لپاره Enter یا Space ووهئ او د بندولو لپاره Escape ووهئ.

درحمت راښکې

دغرونوپرسرونو

هريوګل زماجانان

دملالې وايي

هربلبل

دغاټولوغوټۍ واکړه- دعاشه

-

زړونه موجاروکړه

ګردونوله

دسالووږمې

څنډوهه

دبېلتون پرکنډوونو

تېروه دمينې

دمحبت -دژوندون شه

-

ترېنه

بمونوکتابونه

ماشومانوته غواړم

دګلونوکتابونه

دسولې دامن

دفکرونوکتابونه

دتيارو -درڼاالفباشه

-

اورپه

ختلی

دکلي

رښتياګل

اوښکواوښکو

لوندغزل

دشهيد دروړی-ديتيم موسکاشه

-

مونږداوسپنې اغزوکې

کوو

راشيندلې الوتکو

زمونږسترګوته

داماران مودي ترمنځ

غځيدلې؟

درټولې-دوصال دنياشه

-

لږدزړه سترګولوله

دشهيدپرکفن

داوطن مولويه

داوطن مودتن

کوه

اغزودچمن

دشنوغنمو راوړه- هواشه هواشه

-

داوطن

داچې کنډردی

داکه ويجاړدی

زمونږدزړګي

دادبورې مورټيکری

دزوی پلارڅادر

نيسه-دسپوږمۍ دشپې سوما شه

-

هواکې دزاڼو

قلقلې

جازونه

ليلې

داجهان - دمينې شه

=

پردنګوغرونه

لمردبرم وکړي

ډبروکې

وکړي

خالۍ وکړي

يوکاروان دژوندروان - بنګړوماته چوپيا شه

=

138428