همه سترگې شو چې وکړو چا ديدن د سايين صاحب

همه سترگې شو چې وکړو چا ديدن د سايين صاحب

دي نرگس چې سترگور يې دی چمن د سايين صاحب

چې هوا د مدينې يې تل خرام کوي په غرونو

الهي زما وطن هم شه وطن دسايين صاحب

سوز د عشق له زيادته د انوارو له کثرته

پرده پوښ د ماسوی شو پيرهن د سايين صاحب

د جلوو ژبې پيدا شوې د مجاز په آيينه کې

حقيقت شو بې نقابه په گفتن دسايين صاحب

بېنوا کې يې نوا ده په اکبر کې يې صورت دی

دواړه يو لرې خاونده جان وتن د سايين صاحب

د زړه شمعې ته يې راغلل پتنگان د حکمتونو

دوی پرې سول خو سحرونه ماسخوتن د سايين صاحب

څه عجب که تار په تار شي دا لباس يې چې د نفس دی

حمزه لاس دي لگولي په لمن د سايين صاحب