غزل
چې دانا نه کړې گردش د زمانې
خوشحال خان خټکچې دانا نه کړې گردش د زمانې
نور به زده نه کړې دانش د زمانې
زر پېرې لري د سترگو په ځنبل کې
خبردار شه په روش د زمانې
په يوه زمان دې شاه، بيا دې گدای کا
څه باور په نوازش د زمانې
په خزان کې د بوستان په ونو راشه!
څه و، څه شو بيا پوشش د زمانې
کله مځکه سپېره ډاگ، کله گلونه
څه اميد په ارايش د زمانې
د سفله غوندې يې ورکړه رانيول دي
غره مه شه په بخشش د زمانې
د حلوا سره يې زهر هلاهل دي
که لذت لري خورش د زمانې
په اميد د زويه، پلاره سره پرېکا
څوک دې نه غواړي سازش د زمانې
شاه جهان بادشاه دچا په بند بندي دی
راشه گوره ازمايش د زمانې
حقيقت يې سر تر پايه رامعلوم شو
راته مه کړه ستايش د زمانې
زر علته، زر فساده ، زر عيبونه
پيدا کېږي په کاوش د زمانې
زر علته، زر فساده، زر عيبونه
پيدا کېږي په کاوش د زمانې
چې يې شا کړه د دنيا و آسايش ته
هم هغه کا اسايش د زمانې
چې دا هسې يې کردې د زړه په ياد وي
لا خوشال لري خواهش د زمانې