غزل
چې خپل خوی شي په جهان بدخوا د چا
خوشحال خان خټکچې خپل خوی شي په جهان بدخوا د چا
د خپل خوی دی، نه چې دی تباه د چا
من فليل په يوه مچ سره بدبوی شي
بد دې نه شي يو زمان همراه دچا
کاڼي لعل د بدخشان، گياه کېميا ده
چې يې نه پېژنې ته گناه د چا
چې بادشاه يې ستمگر شي خلک خوار شي
خدای دې نه کا ستمگر بادشاه د چا
زه که سل ځله وفا کړم يار جفا کا
بخت دې نه شي په دنيا سياه د چا
دجمشېد او د سکندر فلک پرې نښوې
پرې به نه ږدي تل په سر کلاه د چا
چې کرم نه وي له خدايه فتح نشته
که افزون شي تر ملخ سپاه د چا
دا دنيا لکه لوليه ده خوشاله!
که يې گورې گاه د چا شي گاه د چا