چې وزېږي له تانه بيا يې تا نه درځي عيب

چې وزېږي له تانه بيا يې تا نه درځي عيب

له ځانه دې پيدا شي په گندگي گوښی حيات

دخل د ساعت په طبيعت دی د سړيو

چې بد زېږي لکه نېکه، له نېکزاته، نه بد ذات

که نه دي که څلور دي کار يې چا ته ښکاره نه شو

سر در گم درياب دي دا ابا و امهات

قدرت د هغه خدای دی چې قادر پر کمال دی

خاموش اوسه خوشاله تر دا دم مه وهه زيات