د خوږو شونډو يې ډېر دی تلذذ

د خوږو شونډو يې ډېر دی تلذذ

تر همه خواږه يې تېر دی تلذذ

ما وی زه به يې عسل سره نسبت کړم

د دشنام يې په بل پېر دی تلذذ

له شکرو زړه نيوی شي، نه له ده نه

د پيو روی يې په څه څېر دی تلذذ

څو مې ياد د هغې خولې د مچې خوند دی

نور مې کل له دله هېر دی تلذذ

د ناوک يې هم لذت تر حساب تېر دی

ولې زيات يې د شمشېر دی تلذذ

لکه و، د زنخ سېب په هغه شان دی

نه چې اوس يې تېر و بېر دی تلذذ

ستا د ژبې د سر ډېر منت راباندې

په دايم يې رابرسېر دی تلذذ

په هجران د شکر لبو په جهان کې

په خوشال زهر و گنډېر دی تلذذ