د پاک رسول صفت

دخدای عرفان مې وشو په عرفان د محمد

پاک دی محمد پاک دی سبحان دمحمد

راشه نظر وکړه په طه په يسين باندې

خدای دی صفت کړی په قرآن دمحمد

ډېر خلک پيدا دي انبيا که اوليا دي

نشته په خلقت کې بل په شان دمحمد

درست خلک که يو کړې انس او جنس دواړه جهانه

لا تر واړو ښه دی گوښی ځان دمحمد

شط د رود نيل که دموسۍ په حکم وشو

شق د قمر وشو په فرمان د محمد

خوان خوړ د موسی من و سلوا يو لک وگړي

انس او جن مړېږي تل په خوان دمحمد

دور د ناقوس که يو څو وخته وفاني

تل به تر قيامته وي اذان دمحمد

نه دی قيس، رهبان قايم په خپل دين او مذهب

نه زر قيس، رهبان نه يو سلمان دمحمد

يولک څلرويشت زره زيات او کم پيغمبران دي

کل واړه مدام دي ثناخوان د محمد

پيک يې جبرئيل و در فرف جلب نيولی

پاس يې چې معراج و په اسمان د محمد

خدای سره موسی په کوه طور کړلې خبرې

دی دعرش د پاسه لا مکان د محمد

څه دی دا اسمان ولاړ بې ستنې بې شاتيره

دی يو مختصر هلک ايوان د محمد

دا جهان هغه جهان که دواړه سره يو کړې

لا تر دا نه لوی دی بل جهان د محمد

واړه جنتونه پکې څورنگ نعمتونه

څه دی درته وايم يوبوستان د محمد

څه دي دوزخونه پکې هومره عذابونه

جوړ دی و دښنو ته يو زندان د محمد

ورځ چې دقيامت وي مرسلان به په هيبت وي

هور ته به جولان وي په ميدان د محمد

سل صلوات تل له ما په ال تقي نقي شه

سل دروده تل په چار ياران د محمد

لاس دې لگولی ما خوشال په دواړه کونه

غم اندوه مې نشته په دامان دمحمد