دګل په اورشونډ ودرنګ دخوب قصه څنګه وه

زړه په ایمان ایمان ئې وایه تما شه څنګه وه

خو نباری اوښکی دجانان  په خماري سترګو کښې

په دې قطره قطره شرابو کښې نشه څنګه وه

چه د درخو سالو ریښې ریښې وو پروت په چینه

دهر چنار دسره وتې سره لمبه څنګه وه

چرته دساندو ترنم ، چرته غوغا دسلګو

تپوس یې مه کړه چه دیارکلي کښې شپه څنګه وه

ماپرې د د ې ویرې غږ نه کاوه چه ویښه نه شي

خدایزده هغه په داسې ډزو کښې اوده څنګه وه

اوس خو دې هم لکه پښتون وطن ګل نه ټوکوي

هغه زما دزړه په وران کور کښې دیره څنګه وه

په هر ګودر ئې تسنې وسنې دمنګو کودړي

دسالو والوپیغلو خیال څنګه خیوه څنګه وه

دسحر وینې وینې باده ماته هم ووایه

زما دشپون شپیلې کښې نن سبا ټپه څنګه وه

داسی په ځان شو تصور ئې هم کولې نه شو

چه حجره څنګه وه ، رباب څنګه نغمه څنګه وه

نن خو خبری دې بدلې دشعور دکتاب

سائله هغه دخوبو نو جزیره څنګه وه