نظم
دوهم واده
عبدالباري جهانييوه ورځ د خان د ښار په منځ كي شپه سوه
شپه يې چېرته په ښادي كي مېلمنه سوه
په ښادي كي يې څو نجوني وې ليدلي
زړه يې يو وړ يوې ښكلي نازولي
په كتلو يې كباب د خان زړګى كړ
په عشوه يې خوب آرام ورنه پردى كړ
خان مين سو د نازونو پر مېرمني
په زړګي يې پوري ووري ولاړې ستنى
څو واده يې كړله ناوې په لكونو
ورته رايې وړل مالونه په بارونو
اوه ورځى اوه شپې جوړ وه جشنونه
هم غوايي حلالېدله هم پسونه
په خيرات ماړه د كلي مسكينان وه
آن د ښار څخه راغلي فقيران وه
اتڼونو كي سرناوي ږغېدلې
شاه زلميو په ټوپك نښي ويشتلې
د كلا په منځ كي نجوني نڅيدلې
له بهره د زلمو نارې راتللې