غزل

گرم خو نه يم که ارمان کوم لا ژاړم

خوشحال خان خټک

گرم خو نه يم که ارمان کوم لا ژاړم

د باغ گل مې غوړېده، زه ځنې لاړم

بل بادشاه نشته، اورنگ مې عدل نه کا

که سبا بېگا يې تل په دربار ناړم

د طلب غړي مې لاندې شول تر غرونو

هغه ورک ياران په کومو غړيو غواړم

د هېواد ياران مې هر زمان يادېږي

چې يې مخ په خوب کې ووينم ووياړم

چې قاصد د يار د خولې کتابت راوړي

څو يې لوند په اوښکو نه کړم، نه يې نغاړم

زه خوشال په خپل قسمت پورې حيران يم

چې په چېرته گرځېدم، په چېرته لاړم