شعر

هرګز مه وايه هر هر ګل ته رامبېل

چې اصيل وي هله جوړ کړه ترې امېل

خوند او بوی وي د هرې مېوې بېل بېل

په بکياڼی کې خوند نشته دی د هېل

زيړ غوړي خوره چې بدن دې پرې صحت وي

ته پر ځای د زيړ غوړو مه خوره تور تېل

فرق د سرو او جستو وکړه “ملنګ جانه”

کوټ بنګال پيروزه مه ګڼه يو خېل