که لينده ده، که ورغومی دا دوه شهره هم ځان ژغوره

که لينده ده، که ورغومی دا دوه شهره هم ځان ژغوره

چې پيدا د نرگس گل شي له سينې يې مه کړه دوره

څو لاگل په گلزار کې نی وهي معشوقه واړه

که دې لاس باندې رسېږي لحظه مه شه يې سروره

چې نظر مې د دنيا په روزگار وکړ

بل خصلت مې ښه ونه ليده تر جوده