که هر څو په خپله پوهه کې سقيم يې

که هر څو په خپله پوهه کې سقيم يې

د حکيم په حکم کار کړه نور حکيم يې

که په خوله، په غوږ، په سترگو څه زده نه کړې

نور وردرومه ازلي سيه گليم بې

د سيرت خوبي پيدا کړه چې جوهر ده

په صورت خو هډو غوښه ، وينه، ريم يې

پير، استاد، مرشد به واړه درته شا کا

که په جهل مرکب کې مستقيم يې

عاقبت به دې په بخره ندامت شي

چې دا هسې د جاهل سره نديم يې

دا دانش چې د هندو د شمار حساب دی

که ته دا دانش دانش گڼې لئيم يې

سخاوت په روايت، په رو به رنگ کړه

نه چې درسته دنيا و بازې کريم يې

همېشه په زړه خوشال اوسه غم مه کړه

په اخلاص چې و دانا و ته تسليم يې