غزل
خپل بيمار مې حواله کړ په نصيب
خوشحال خان خټکخپل بيمار مې حواله کړ په نصيب
ورته زهر شوې گوليې د طبيب
برامد ورباندې صوت د غراب شو
خوشامند ورته اواز د عندليب
طبيعت چې مخبط شي سود يې نشته
نه په پند، په نصيحت، نه په ترکيب
په اعجاز د محمد خلکو اقرار کړ
د بوجهل تل نارې وي د تکذيب
عمارت لکه خطا هسې خطا ځي
په اول يې چې خطا پرېوځي ترتيب
نصيحت د ناصحانو باندې باد شي
چې زوال د چا د چارې شي قريب
دانشمند دې خپل دانش لري ساتلی
د تعليم او د هنر اثر په زيب
د پخو په حال اومه کله پوهېږي
د مقيم په حال خبر نه وي غريب
نصيحت بې ځايه واړه ځيگر خون دی
ځکه ژبه تر غاښ لاندې کړه اديب
د هلک مينه په چا وي، په هلکو
د لبيب قدر په چا وي په لبيب
په زرگونو مې دنيا و هر چا ورکړه
په جهان کې پيدا نه شو يو حبيب
د خوشال خټک په شمار په حساب نه دي
په هر ځای په هر ديار لري رقيب