غزل
خپل پردي چې چا لينده په لاس اخيسته
خوشحال خان خټکخپل پردي چې چا لينده په لاس اخيسته
هر يوه کړه په ما تشه درسته درسته
چې قضا زما د چا په غشي نه وه
د بادشاه لينده يې هم کړه په ما سسته
چې تعليم يې د سيفې له ما اخيستې
هم هغو زما په بدو سيفې لوسته
په زرگونو راته لاف کړې د يارۍ
په دولت کې يې زما بلا اخيسته
اوس چې ورځې د نکبت راغلې يو نشته
چې زما د پاره ووځي له بابسته
که بادشاه له تخته پرېوځي، نا آشنا شي
بادشاهي ده د دولت په تار آهسته
د نکبت ورځې په مثل د دانو وي
ښايسته سړي وباسي له ښايسته
هنرونه يې عيبونه شي خوشاله!
د سړي چې چار د بخت شي سسته پسته