نظم
منقبت شاه مردان علي (رض)
خوشحال خان خټکاوس وار درغی خوشاله
غواړه توان له ذوالجلاله
د ايمان قوت پيدا کړه
د هغه صفت ثنا کړه
چې يې نوم علي حيدر دی
ورور و زوم د پيغمبر دی
فتحه کړونی د خيبر دی
د زهری بي بي شوهر دی
چې لايق د کل شرف دی
دی عارف و من عرف دی
دده تېغ لکه اوبه و
د دين کښت زرغون په ده و
چې محتاج د بل تعريف دی
چې يو کشف د توصيف دی
په قران کې يې ثنا ده
انما که "هل اتی" ده
چې قضا يې نمازديگر کړ
بيا ښکاره ورته مخ نمر کړ
هغه وخت چې لاصبي و
گروهېدلی په نبي و
دی سرور د اوليا دی
دی منظر د لافتی دی
ذوالفقار يې تېز په جنگ و
ناست د پاک نبي تر څنگ و
ده هغه نبي کتلی
چې يې مياشت سره څيرلی
يوه يې توره د زبان وه
بل يې توره په اسمان وه
په دا دوه تورې نادرې
ده د دين کجي کړه لرې
فاطمه باندې اختر و
چې علي ددې شوهرو
چې ليدلی يې چا مخ و
د علي په هغو سخ و
په ديدن يې نبي ښاد و
هم وصي، هم يې داماد و
دی داماد د پاک رسول و
ښه مېړه د ښې بتول و
غليم مړ دده له بيمه
پشت يې نه وه له غليمه
په هر ځای چې به حاضر شه
هغه ځای به فتحه زر شه
د خيبر غوندې کوټونه
مات کړه ده په خپل مټونه
په هر لور چې يې علم ته
بری هم ورسره سم ته
خدای شرف ورکړ د علم
هم د علم ، هم د حلم
په سينه کې يې قران و
و هر چا وته عيان و
په ويل کې فصيح ډېر و
په ليدل کې لکه شېر و
شېر د خدای علي حيدر دی
په هر ځای دده ظفر دی
په عرب يې بزاعت دی
په عجم يې براعت دی
سخاوت يې و بې شماره
دنيا وه وده ته خواره
که صفت يې د قنبر کړم
مگر ساز گوښی دفتر کړم
چې قنبر په دفتر ستا يم
سکه دده صفت څو وايم
بويه داچې حرف کوتاه کړم
را اوږدېږي قصد د راه کړم